1285/2003 : Οριστική απόφαση Μονομελούς Πρωτοδικείου Κω (Περίληψη) - Αναγκαστική εκτέλεση

1285/2003 οριστική απόφαση Μονομελούς Πρωτοδικείου Κω



Προαπόδειξη του βεβαίου της απαιτήσεως από την επισπεύδουσα τράπεζα με αναγνωριστική δικαστική απόφαση βάσει του άρθρου 42 Ν.2912/01 - ακυρότητα πράξεων εκτελέσεως που επιχειρούνται από τα πιστωτικά ιδρύματα χωρίς την προαπόδειξη αυτή - η διαταγή πληρωμής τίτλος εκτελεστός όχι δικαστική απόφαση και δεν μπορεί να τελεσιδικήσει - οι επιστολές αναγνώρισης δεν αποτελούν προϊόν ελεύθερης βούλησης και ως εκ τούτου δεν δεσμεύουν τους οφειλέτες.

Το άρθρο 30 ν. 2789/2000 όπως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 42 Ν.2912/2001 εγκαθίδρυσε υποχρέωση των πιστωτικών ιδρυμάτων για τον επανακαθορισμό των προς αυτά οφειλών από κάθε είδους συμβάσεις δανείων ή πιστώσεων, που έχουν καταγγελθεί ή λήξει ως και την 31-12-2000. Διαδικασία που κινείται με την υποβολή της σχετικής αίτησης από τον οφειλέτη και λήγει με την γνωστοποίηση από το πιστωτικό ίδρυμα του ύψους της επανακαθοριζόμενης οφειλής.
Το βέβαιο της απαιτήσεως πρέπει να προαποδεικνύεται από τον επισπεύδοντα είτε με αναγνωριστική δικαστική απόφαση που θα προσφέρει αυθεντική διάγνωση, είτε με έγγραφο που έχει εκδοθεί από τον ίδιο τον οφειλέτη, όχι όμως βέβαια με ιδιωτικό έγγραφο που έχει εκδοθεί από τον ίδιο τον επισπεύδοντα.
Εάν η απαίτηση της Τράπεζας προέρχεται από διαταγή πληρωμής δεν εμπίπτει στην εξαίρεση της παρ. 8 του άρθρου 30 ν.2789/2000, διόιτ η διαταγή πληρωμής δεν είναι δικαστική απόφαση αλλά απλώς εκτελεστός τίτλος και δεν μπορεί να τελεσιδικήσει, απλώς ο νόμος της προσδίδει ισχύ δεδικασμένου.
Οι επιστολές αναγνώρισης οφειλής δεν αποτελούν προϊόν ελεύθερης βούλησης όπως απαιτεί ο νόμος στις συναλλαγές για την εγκυρότητα των δικαιοπραξιών, αφού γίνονται υπό την απειλή αναγκαστικής εκτέλεσης και πλειστηριασμού, με αποτέλεσμα να μην δεσμεύονται οι οφειλέτες με την Τράπεζα.
Ο όρος στη σύμβαση περί αναγνώρισης χρέους εκ των προτέρων είναι μη νόμιμος καθόσον αυτή προϋποθέτει την πλήρη γνώση των χρεωπιστώσεων.

1285/2003 οριστική απόφαση Μονομελούς Πρωτοδικείου Κω



Προαπόδειξη του βεβαίου της απαιτήσεως από την επισπεύδουσα τράπεζα με αναγνωριστική δικαστική απόφαση βάσει του άρθρου 42 Ν.2912/01 - ακυρότητα πράξεων εκτελέσεως που επιχειρούνται από τα πιστωτικά ιδρύματα χωρίς την προαπόδειξη αυτή - η διαταγή πληρωμής τίτλος εκτελεστός όχι δικαστική απόφαση και δεν μπορεί να τελεσιδικήσει - οι επιστολές αναγνώρισης δεν αποτελούν προϊόν ελεύθερης βούλησης και ως εκ τούτου δεν δεσμεύουν τους οφειλέτες.

Το άρθρο 30 ν. 2789/2000 όπως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 42 Ν.2912/2001 εγκαθίδρυσε υποχρέωση των πιστωτικών ιδρυμάτων για τον επανακαθορισμό των προς αυτά οφειλών από κάθε είδους συμβάσεις δανείων ή πιστώσεων, που έχουν καταγγελθεί ή λήξει ως και την 31-12-2000. Διαδικασία που κινείται με την υποβολή της σχετικής αίτησης από τον οφειλέτη και λήγει με την γνωστοποίηση από το πιστωτικό ίδρυμα του ύψους της επανακαθοριζόμενης οφειλής.
Το βέβαιο της απαιτήσεως πρέπει να προαποδεικνύεται από τον επισπεύδοντα είτε με αναγνωριστική δικαστική απόφαση που θα προσφέρει αυθεντική διάγνωση, είτε με έγγραφο που έχει εκδοθεί από τον ίδιο τον οφειλέτη, όχι όμως βέβαια με ιδιωτικό έγγραφο που έχει εκδοθεί από τον ίδιο τον επισπεύδοντα.
Εάν η απαίτηση της Τράπεζας προέρχεται από διαταγή πληρωμής δεν εμπίπτει στην εξαίρεση της παρ. 8 του άρθρου 30 ν.2789/2000, διόιτ η διαταγή πληρωμής δεν είναι δικαστική απόφαση αλλά απλώς εκτελεστός τίτλος και δεν μπορεί να τελεσιδικήσει, απλώς ο νόμος της προσδίδει ισχύ δεδικασμένου.
Οι επιστολές αναγνώρισης οφειλής δεν αποτελούν προϊόν ελεύθερης βούλησης όπως απαιτεί ο νόμος στις συναλλαγές για την εγκυρότητα των δικαιοπραξιών, αφού γίνονται υπό την απειλή αναγκαστικής εκτέλεσης και πλειστηριασμού, με αποτέλεσμα να μην δεσμεύονται οι οφειλέτες με την Τράπεζα.
Ο όρος στη σύμβαση περί αναγνώρισης χρέους εκ των προτέρων είναι μη νόμιμος καθόσον αυτή προϋποθέτει την πλήρη γνώση των χρεωπιστώσεων.