107/2018 ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ

Αριθμός Απόφασης: 107/2018
ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
(Διαδικασία Εκούσιας Δικαιοδοσίας)

 

Συγκροτήθηκε από τον Ειρηνοδίκη ....... και τον Γραμματέα ........
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις ...... 2017, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
ΤΗΣ ΑΙΤΟΥΣΑΣ: Δ.Κ. το γένος ........., κατοίκου Κερατσινίου, η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Πάρι ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΟΥ.
ΤΩΝ ΚΑΘ' ΩΝ: 1) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ ... ΑΕ.» και τον διακριτικό τίτλο «........», που εδρεύει στην Αθήνα, όπως νόμιμα εκπροσωπείται, η οποία παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου της ............. και 2) υπό ειδική εκκαθάριση τελούσας ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «......... Α.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα, όπως νόμιμα εκπροσωπείται, η οποία δεν παραστάθηκε.
Η αιτούσα ζήτησε να γίνει δεκτή η από ....... 2013 αίτησή της, που κατατέθηκε στην Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου με αριθ. καταθ. ..........-2013, προσδιορίστηκε αρχικά για την δικάσιμο της ..........-2020, αλλά, κατόπιν της από ........ 2015 με αριθ. καταθ. .......2015 κλήσης επαναπροσδιορισμού που υπέβαλε η αιτούσα κατά τις διατάξεις του ν.4336/2015, προσδιορίστηκε για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και γράφτηκε στο πινάκιο.
Κατά την ανωτέρω ορισθείσα δικάσιμο, η υπόθεση αυτή εκφωνήθηκε νόμιμα με τη σειρά του σχετικού ειδικού πινακίου και συζητήθηκε.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, το Δικαστήριο άκουσε τους πληρεξουσίους δικηγόρους των παρασταθέντων διαδίκων, οι οποίοι ανέπτυξαν και προφορικά τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτοί οι ισχυρισμοί αυτοί και όσα αναφέρονται στα Πρακτικά και τις προτάσεις που κατέθεσαν.
ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η αιτούσα, με την κρινομένη αίτησή της, επικαλούμενη έλλειψη πτωχευτικής ικανότητας και μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών της προς τις πιστώτριές της, ζητά, σύμφωνα με το σχέδιο διευθέτησης που υποβάλλει, και αφού ληφθούν υπόψη η προσωπική, εισοδηματική και περιουσιακή της κατάσταση, τη ρύθμιση των οφειλών της, σε συνδυασμό με την διάσωση από την εκποίηση του ακινήτου που αποτελεί την κύρια κατοικία της και την απαλλαγή της από τα χρέη. Με το παραπάνω περιεχόμενο, η αίτηση αρμόδια κατ' άρθρ. 3 ν.3869/2010 φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, ως αυτού στην περιφέρεια αρμοδιότητος του οποίου βρίσκεται η κατοικία της αιτούσας, κατά την διαδικασία της Εκούσιας Δικαιοδοσίας (άρθρ. 741επ. ΚΠολΔ) και για το παραδεκτό της τηρήθηκε η προδικασία του εξωδικαστικού συμβιβασμού με την διαμεσολάβηση προσώπου που είχε σχετική εξουσία (βλ. άρθρ. 2 ν.3869/2010, ως ίσχυε κατά τον χρόνο κατάθεσης της κρινομένης αίτησης), ο οποίος (εξωδικαστικός συμβιβασμός) απέτυχε, όπως βεβαιώνεται με την από ...... 2013 Βεβαίωση Αποτυχίας Εξωδικαστικού Συμβιβασμού του δικηγόρου Πάρι Σ. ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΟΥ, που υποβλήθηκε, και δη εμπροθέσμως, ήτοι την .....-2013, στον φάκελο που τηρείται στην Γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου. Σημειώνεται ότι η κρινομένη αίτηση κατατέθηκε μέσα στην 6/μηνη προθεσμία του άρθρ. 2§1 ν.3869/2010 από την παραπάνω αναφερόμενη αποτυχία. Εξάλλου, δεν εκκρεμεί άλλη αίτηση της ίδιας αιτούσας για ρύθμιση των χρεών της σε έτερο Ειρηνοδικείο της Χώρας, ούτε έχει εκδοθεί απόφαση για ρύθμιση με απαλλαγή από τις οφειλές της, όπως διαπιστώθηκε μετά από αυτεπάγγελτο έλεγχο κατ' άρθρ. 13§2 ν.3869/2010 (βλ. τη με αριθ. .....2017 Βεβαίωση του Τμήματος Ρύθμισης Οφειλών του Ειρηνοδικείου Αθηνών) και η αίτηση εισάγεται προς συζήτηση, ενόψει του ότι δεν έχει γίνει δεκτό το σχέδιο διευθέτησης οφειλών από τις καθ' ων πιστώτριες της αιτούσας. Γίνεται μνεία ότι προσκομίζεται η προβλεπόμενη από το άρθρ. 4§2β ν.3869/2010 από .....2013 Υπεύθυνη Δήλωση της αιτούσας, περί της ορθότητας και πληρότητας της περιουσίας της και των εισοδημάτων της, της κατάστασης των πιστωτών της και των απαιτήσεών τους κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα, καθώς και περί μη μεταβίβασης κανενός εμπραγμάτου δικαιώματος της επί ακινήτου της κατά την τελευταία τριετία πριν την κατάθεση της κρινομένης αίτησης, που υποβλήθηκε, και δη εμπροθέσμως, ήτοι την .....-2013, στον φάκελο που τηρείται στην Γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου, το περιεχόμενο της οποίας επαναλαμβάνεται με την από ....-2015 Υπεύθυνη Δήλωση της αιτούσας, με θεωρημένο το γνήσιο της υπογραφής της από το Κ.Ε.Π. ..... του Δήμου ...... Περαιτέρω, η αίτηση είναι νόμιμη κατά τις διατάξεις του ν.3869/2010, καθόσον με βάση τα εκτιθέμενα σε αυτήν περιστατικά συντρέχουν οι προϋποθέσεις υπαγωγής της αιτούσας στις ρυθμίσεις του ανωτέρω Νόμου, και επαρκώς ορισμένη (βλ. ΑΠ 1131/1987 ΝοΒ Τόμος 36 σελ. 1601-1602, Αιτιολογική Έκθεση ν.3994/2011 ο οποίος αντικατέστησε το άρθρ. 236 ΚΠολΔ, ΜΠρΗρακλείου 21/2013 ΕΔΥΠ 1/2014 σελ. 17 επ., ΜΠρΑλεξανδρούπολης 190/2012, ΜΠρΠειρ 141/2014, ΕιρΠειρ 60/2012, ΕιρΑκράτας 7 & 8/2012 αδημ., ΕιρΝικαίας 39/2012 ΝοΒ 2012/1444, ΕιρΚορίνθου 67/2012 Α' Δημοσίευση NOMOS, Βενιέρης-Κατσάς «Εφαρμογή του ν.3869/2010 Για Τα Υπερχρεωμένα Φυσικά Πρόσωπα», εκδ. Νομική Βιβλιοθήκη, 2011, σελ. 137 και Εισήγηση Αθ. Κρητικού με τίτλο «Αοριστία της κατ' άρθρ. 4§1 αιτήσεως του οφειλέτη περί υπαγωγής του στις ρυθμίσεις του ν.3869/2010» στο από 28ης-30η/01/2013 Σεμινάριο ΕΣΔΙ με θέμα «Ζητήματα Ερμηνείας και Εφαρμογής των Νόμων α) 3869/2010 και β) 4055/2012 αρμοδιότητας Ειρηνοδικείων», σελ. 8-10). Περαιτέρω, απορριπτέα ως νόμω αβάσιμη είναι η ένσταση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος που προβλήθηκε, καθώς ο ν.3869/2010 αποβλέπει στην δυνατότητα να δοθεί δεύτερη ευκαιρία στο υπερχρεωμένο φυσικό πρόσωπο για επανένταξη στην κοινωνική και οικονομική ζωή με την επανάκτηση της οικονομικής ελευθερίας που συνεπάγεται η εξάλειψη των χρεών που αδυνατεί να αποπληρώσει (βλ. Αιτιολογική Έκθεση ν.3869/2010 & ΕιρΑκράτας 7 & 8/2012 ό.π.). Ως εκ τούτου, η επιδίωξη της αιτούσας για ρύθμιση των χρεών της, σύμφωνα με το γράμμα και το πνεύμα του ν.3869/2010, δεν συνιστά κατάχρηση δικαιώματος, δηλαδή άσκηση με τρόπο αντίθετο στην καλή πίστη, τα χρηστά ήθη και τον κοινωνικοοικονομικό σκοπό του, αφού ο δανειολήπτης ασκεί νόμιμο δικαίωμά του σε ένα σύγχρονο Κράτος Δικαίου που επιτάσσει τον οικονομικό και κοινωνικό απεγκλωβισμό του, προκειμένου να ενταχθεί στην κοινωνική και οικονομική δραστηριότητα, με γνώμονα το γενικότερο συμφέρον (βλ. ΜΠρΑλεξανδρούπολης 190/2012 ό.π. και ΕιρΛάρισας 65/2013 αδημ.). Άλλωστε, το κατά πόσον η αιτούσα πληροί τις ουσιαστικές προϋποθέσεις για να υπαχθεί στις ρυθμίσεις του ν.3869/2010 και, σε περίπτωση που η αίτηση γίνει δεκτή και ως ουσία βάσιμη, το ποια είναι η μηνιαία δόση που αυτή θα κληθεί να καταβάλλει είναι ζητήματα ουσίας που θα τα κρίνει το Δικαστήριο μετά το πέρας της αποδεικτικής διαδικασίας. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα, και δη ερήμην της δεύτερης των καθ' ων, αφού, όπως αποδεικνύεται από την υπ' αριθ. ......-2013 Έκθεση Επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ............, που προσκομίζει και επικαλείται η αιτούσα, ακριβές αντίγραφο της κρινομένης αίτησής της με Πράξη Ορισμού Δικασίμου και Κλήση προς συζήτηση για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα σε αυτήν. Περαιτέρω, όπως αποδεικνύεται από την υπ' αριθ. ............2015 Έκθεση Επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ............, ακριβές αντίγραφο της ανωτέρω κλήσης επίσπευσης για την παραπάνω αναφερόμενη, μετά από επίσπευση της αιτούσας, ορισθείσα δικάσιμο επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην ανωτέρω καθ' ης τούτων δοθέντων, αφού η δεύτερη καθ' ης δεν παραστάθηκε κατά την δικάσιμο αυτήν, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το σχετικό ειδικό πινάκιο, πρέπει να δικασθεί ερήμην και η συζήτηση της ανωτέρω υπόθεσης πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες (άρθρ. 754 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με την Αιτιολογική Έκθεση Ν.4335/2015, που τροποποίησε τον ΚΠολΔ, σελ. 35 αυτής' βλ. και άρθρ. 115§2 ΚΠολΔ).
Από την δέουσα εκτίμηση της ανωμοτί κατάθεσης της αιτούσας, που εξετάστηκε στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου, η κατάθεση της οποίας περιέχεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα Πρακτικά, καθώς και όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων που προσκομίστηκαν στον φάκελο της κρινομένης υπόθεσης και τα οποία οι διάδικοι επικαλούνται, άλλα εκ των οποίων μνημονεύονται ρητά στην παρούσα και άλλα όχι χωρίς όμως να παραλείπεται κανένα για την ουσιαστική εκτίμηση της διαφοράς, αλλά και από την όλη εν γένει διαδικασία αποδείχθηκαν, κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η αιτούσα γεννήθηκε στις ...... 1947 και από τον γάμο της με τον Ε.Κ. του ...... απέκτησε 3 τέκνα, γεννηθέντα το έτος 1971, 1973 και 1978, αντιστοίχως. Η ίδια είναι συνταξιούχος. Κατά το παρελθόν, ήτοι από την δεκαετία του '80 έως τις .....-2012 διατηρούσε πρακτορείο ΠΡΟ-ΠΟ στο Κερατσίνι. Ωστόσο, η ανωτέρω εμπορική επιχείρηση της αιτούσας είχε ήδη από τα τέλη του έτους 2010 παύσει τις δραστηριότητες της. Σε χρόνο προγενέστερο του έτους από την κατάθεση της κρινομένης αίτησης η αιτούσα δανείσθηκε από τις πιστώτριές της και οφείλει σε αυτές το συνολικό ποσό των 64.574,98 €. Πιο συγκεκριμένα, στην πρώτη των καθ' ων οφείλει το συνολικό ποσό των 47.517,53 € και στην δεύτερη το ποσό των 17.057,45 €. Λόγω της παύσης των εργασιών της ανωτέρω επιχείρησης της αιτούσας και, εν συνεχεία, της συνταξιοδότησής της, η ίδια έχει ήδη περιέλθει σε μόνιμη και γενική αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών της προς τις πιστώτριές της. Η αδυναμία της είναι γενική, καθώς με το μηνιαίο εισόδημά της, όπως αυτό διαμορφώθηκε, αδυνατεί και τις βασικές βιοτικές της ανάγκες να καλύπτει και τις μηνιαίες δόσεις των επίδικων δανείων να αποπληρώνει. Περαιτέρω, η αδυναμία της είναι μόνιμη, επειδή δεν αναμένεται σημαντική αύξηση των μηνιαίων απολαβών της κατά το προσεχές μέλλον, εξ αιτίας της ηλικίας της, όπως και λόγω των προβλημάτων βιωσιμότητας των ασφαλιστικών ταμείων που έχουν ως συνέπειά τους, μεταξύ άλλων, τη μείωση των συντάξεων. Σημειώνεται ότι ζήτημα εμπορικής ιδιότητας της αιτούσας δεν τίθεται εν προκειμένω, καθώς ο χρόνος παύσης των πληρωμών της προς τις πιστώτριές της είναι μεταγενέστερος του χρόνου παύσης της ανωτέρω δραστηριότητος της. Εξάλλου, δεν αποδείχθηκε δολιότητα της αιτούσας ως προς την περιέλευσή της σε αδυναμία πληρωμής, καθώς η ίδια, κατά τον χρόνο λήψης των επίδικων δανείων, δεν απέκρυψε από τους πιστωτές της την εισοδηματική και περιουσιακή της κατάσταση, η δε πιστώτριά της εκείνη, που της χορήγησε το δάνειο που αποτελεί και την βασική οφειλή της αιτούσας, ζήτησε και, εν τέλει, έχει ως εμπράγματη εξασφάλιση για την απαίτησή της το ακίνητο που αποτελεί την κύρια κατοικία της αιτούσας, ενώ, περαιτέρω, οι πιστώτριές της αιτούσας απέβλεψαν και στο εισόδημά της από την επαγγελματική της δραστηριότητα, το οποίο κατά τον χρόνο χορήγησης των επίδικων δανείων ήταν υψηλό. Άλλωστε, οι χρόνοι που η αιτούσα ανέλαβε τις επίδικες δανειακές υποχρεώσεις της, σε συνδυασμό με το χρονικό διάστημα που τα δάνειά της εξυπηρετούνταν, αποκλείουν την δολιότητα στον υπερδανεισμό της είχε με τη μορφή του άμεσου είτε με τη μορφή του ενδεχόμενου δόλου, καθώς κανένα εκ των επίδικων δανείων δεν αναλήφθηκε κοντά στον χρόνο της παύσης των πληρωμών της (βλ. αντίστοιχο σκεπτικό και στην ΕιρΝικαίας 60/2012 αδημ.). Περαιτέρω, δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί ούτε ενδεχόμενος δόλος της αιτούσας, καθώς η ίδια, αν γνώριζε ότι με την ανάληψη των ανωτέρω υποχρεώσεών της θα αποτελούσε ενδεχόμενο με αυξημένη πιθανότητα πραγμάτωσης η, συνεπεία της μη εξυπηρέτησης των επίδικων δανείων, απώλεια του ακινήτου της εκείνου που αποτελεί την κύρια κατοικία της, μέσω αναγκαστικού πλειστηριασμού, δεν θα αναλάμβανε τις ανωτέρω δανειακές υποχρεώσεις. Τέλος, δεν αποδείχθηκε ότι η αιτούσα ανέλαβε εικονικά χρέη τρίτων ούτε ότι προέβη σε δωρεές προς τρίτους ούτε ότι εκποίησε περιουσιακά της στοιχεία, απορριπτομένης της ένστασης περί δόλιας περιέλευσής της σε γενική και μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών της, που υποβλήθηκε, ως ουσία αβάσιμης. Επομένως, συντρέχουν στο πρόσωπο της αιτούσας οι προϋποθέσεις για υπαγωγή της στις ρυθμίσεις του ν.3869/2010 και δη: I) σε αυτήν του άρθρ. 8§2 ν.3869/2010 για μηνιαίες καταβολές από τα εισοδήματα της και ΙI) σε αυτήν του άρθρ. 9§2 ν.3869/2010 για μηνιαίες καταβολές, προκειμένου να εξαιρεθεί από την εκποίηση η κύρια κατοικία της, ήτοι το ανήκον σε αυτήν 100% της πλήρους κυριότητος επί: i) του υπό στοιχεία ..... διαμερίσματος του ..... (Β') υπέρ το ισόγειο - πυλωτή ορόφου, επιφάνειας 45,87τ.μ., πλέον ημιυπαιθρίου χώρου επιφάνειας 11,87τ.μ., ήτοι συνολικής επιφάνειας 57,74τ.μ., με Κ.Α.Ε.Κ. ....... του Κτηματολογικού Γραφείου Πειραιά και ποσοστό συνιδιοκτησίας εξ αδιαιρέτου επί του όλου οικοπέδου 207%ο, ευρισκομένου επί νεόδμητης και καλοσυντηρημένης πολυκατοικίας, έτους κατασκευής 2006, κείμενης σε οικόπεδο επί της οδού .... αριθ. ... στο Κερατσίνι, στην αποκλειστική χρήση του οποίου (διαμερίσματος) ανήκει η με τα στοιχεία Ρ ..... ανοικτή θέση στάθμευσης, επιφάνειας 10,12τ.μ. και: ii) της με στοιχεία Ύψιλον ...... αποθήκης του υπογείου, επιφάνειας 4,23τ.μ., με Κ.Α.Ε.Κ. ...... του Κτηματολογικού Γραφείου Πειραιά και ποσοστό συνιδιοκτησίας εξ αδιαιρέτου επί του όλου οικοπέδου 2%ο, ευρισκομένης στην ανωτέρω οικοδομή, η οποία (αποθήκη), σύμφωνα με τη σύγχρονη αντίληψη των συναλλαγών, αποτελεί ενιαία οικονομική ενότητα με το ανωτέρω διαμέρισμα και, παρά το γεγονός ότι αποτελεί ξεχωριστή οριζόντια ιδιοκτησία, είναι δυσχερώς ρευστοποιήσιμη χωρίς αυτό, με αποτέλεσμα να περιλαμβάνεται στη ρύθμιση του άρθρ. 9§2 ν.3869/2010 περί εξαίρεσής της από την εκποίηση, καθώς η εξαίρεσή της είναι και προς το συμφέρον των πιστωτών, αφού για την ικανοποίηση των απαιτήσεων τους θα συνυπολογιστεί και ποσό ίσο με το 80% της αντικειμενικής της αξίας, ως προς το οποίο θα ήταν αδύνατο, άλλως εξαιρετικά δύσκολο, να ωφεληθούν από την εκποίηση, λαμβανομένων υπόψη και των εξόδων της σχετικής διαδικασίας (βλ. ΕιρΠατρών 18/2012 Α' Δημοσίευση NOMOS), τα οποία η αιτούσα απέκτησε δυνάμει του με αριθ. ........... Συμβολαίου του Συμβολαιογράφου Νίκαιας ................, συνολικής αντικειμενικής αξίας του ανωτέρω διαμερίσματος με την ανήκουσα σε αυτό θέση στάθμευσης και της παραπάνω αναφερόμενης αποθήκης ύψους 45.821,16 € με το 80% της αντικειμενικής τους αξίας να ανέρχεται σε 36.656,93 €. Σημειώνεται ότι δεν κρίνεται απαραίτητη κατ' άρθρ. 9§1 ν.3869/2010 η εκποίηση της ανήκουσας στην αιτούσα έκτασης, επιφάνειας 247,00τ.μ., που βρίσκεται στο Κορωπί, καθώς με τις ρυθμίσεις των άρθρ. 8§2 & 9§2 ν.3869/2010 θα εξοφληθεί σημαντικό τμήμα της συνολικής της οφειλής. Σε σχέση με τη ρύθμιση του άρθρ. 8§2 ν.3869/2010 σημειώνονται τα εξής: Με την §2 του άρθρ. 16 Ν.4161/2013 η διάρκεια της ρύθμισης του άρθρ. 8§2 ν.3869/2010 για καταβολές από τα εισοδήματα του οφειλέτη ορίζεται πλέον σε 3-5 χρόνια κατά την κρίση του Δικαστηρίου, αντί της 4/ετίας που ίσχυε πριν. Σημειώνεται ότι κριτήρια για τον ακριβή καθορισμό της διάρκειας των ανωτέρω δόσεων δεν περιέχονται στην προκειμένη διάταξη ούτε στην Αιτιολογική Έκθεση του Ν.4161/2013, που τροποποίησε, ως ανωτέρω αναφέρεται, την διάταξη της §2 του άρθρ. 8 ν.3869/2010 και παρέχεται στον δικάζοντα Δικαστή η διακριτική ευχέρεια να καθορίσει εκείνος ανά περίπτωση το χρονικό διάστημα που κρίνει αναγκαίο για τις καταβολές από τα εισοδήματα του οφειλέτη. Ως εκ τούτου, τα κριτήρια βάσει των οποίων θα καθοριστεί η διάρκεια του ανωτέρω χρονικού διαστήματος θα πρέπει να αναζητηθούν στους γενικούς λόγους θέσπισης του ν.3869/2010. Σύμφωνα με την Αιτιολογική Έκθεση αυτού, ο ν.3869/2010 αποβλέπει στην δυνατότητα να δοθεί δεύτερη ευκαιρία στο υπερχρεωμένο φυσικό πρόσωπο για επανένταξη στην κοινωνική και οικονομική ζωή με την επανάκτηση της οικονομικής ελευθερίας που συνεπάγεται η εξάλειψη των χρεών που αδυνατεί να αποπληρώσει. Πράγματι, στόχος του Ν.3869/2010 είναι ο απεγκλωβισμός του οφειλέτη από τα χρέη και την παραγωγική αδράνεια στην οποία, εξ αιτίας αυτών, έχει περιέλθει. Βάσει των ανωτέρω αναφερομένων, κριτήρια για την διάρκεια της ρύθμισης της §2 του άρθρ. 8 ν.3869/2010, δύνανται να αποτελέσουν η οικογενειακή και οικονομική κατάσταση του δανειολήπτη, η ηλικία του, το εισόδημά του, οι εν γένει οικονομικές του υποχρεώσεις, καθώς επίσης και το είδος και ύψος των οφειλών του και η ευθύνη που ανέλαβε εκ των επίδικων δανείων. Συνεπώς, πρέπει να προτιμάται ρύθμιση πλησίον των απώτερων χρονικών ορίων του Νόμου (5/ετία) στην περίπτωση οφειλέτη νεαρής ηλικίας που ανήκει στον οικονομικά ενεργό πληθυσμό και έχει (ή δύναται να αποκτήσει) πηγές εισοδημάτων και ρύθμιση πλησίον της 3/ετίας σε ηλικιωμένο οφειλέτη, αφού, σε διαφορετική περίπτωση, ενόψει και της ηλικίας του τελευταίου αυτού δανειολήπτη, δεν θα είναι εφικτός ο οικονομικός και κοινωνικός απεγκλωβισμός του από τα χρέη. Τούτων δοθέντων, το παρόν Δικαστήριο, σύμφωνα με όσα ανωτέρω αναπτύχθηκαν, και α) λόγω της ηλικίας της αιτούσας και β) ενόψει του είδους και του συνολικού ύψους των οφειλών της, άγεται στην κρίση ότι η χρονική διάρκεια των ανωτέρω καταβολών πρέπει να οριστεί σε τρία έτη, αφού, σε διαφορετική περίπτωση, δεν θα είναι δυνατός ο οικονομικός απεγκλωβισμός της αιτούσας από τα χρέη. Περαιτέρω, η αιτούσα θα καταβάλλει από τα εισοδήματά της το συνολικό ποσό των 230,00 € μηνιαίως, συμμέτρως διανεμόμενο στις απαιτήσεις των καθ' ων, ήτοι η πρώτη καθ' ης θα λαμβάνει μηνιαίως από την αιτούσα το ποσό των 169,25 € και η δεύτερη καθ' ης θα λαμβάνει μηνιαίως το ποσό των 60,75 €. Το ανωτέρω ποσό, που θα καταβάλλει μηνιαίως η αιτούσα από τα εισοδήματά της, είναι εύλογο και εντός των οικονομικών της δυνατοτήτων, δοθέντος ότι η ίδια επί πενταετία δεν έχει καταβάλει το παραμικρό ποσό για την εξυπηρέτηση των οφειλών της. Περαιτέρω, η αιτούσα κατοικεί σε ιδιόκτητη οικία, συνεπώς, δεν επιβαρύνεται με την καταβολή μηνιαίου μισθώματος. Εξάλλου, ένα ποσό, και δη υψηλότερο της ανωτέρω τάξης, θα κατέβαλλε η αιτούσα και ως μίσθωμα σε περίπτωση που δεν διέθετε ιδιόκτητη οικία (βλ. αντίστοιχο σκεπτικό στην ΕιρΠειρ 423/2017 αδημ.). Σημειώνεται επιπλέον ότι η αιτούσα δύναται να έχει τη συνδρομή των τριών ενήλικων τέκνων της και εν δυνάμει κληρονόμων του ακινήτου που αποτελεί την κύρια κατοικία της, στο πλαίσιο του άρθρ. 1507 ΑΚ, σύμφωνα με το οποίο γονείς και τέκνα οφείλουν αμοιβαία μεταξύ τους βοήθεια, η οποία, καίτοι δεν είναι δικαστικά επιδιώξιμη, νομιμοποιεί ηθικά την ανωτέρω οικονομική ενίσχυση, πολλώ δε μάλλον λόγω του χαμηλού ύψους της, πέραν της λοιπής υλικής και ηθικής συνδρομής που παρέχεται σε αυτήν. Τέλος, πρέπει και η αιτούσα από την πλευρά της να μειώσει στο ελάχιστο τις δαπάνες της, περιοριζόμενη μόνο στις απολύτως απαραίτητες, για το προ